Waarom is een zo rijk land, zo arm?

“Waarom is een land dat zo rijk is, toch zo arm?”

Een vraag die u zich ongetwijfeld ook al eens stelde. Het ‘blauwe goud’, de Congolese bodemrijkdommen, waar de usual suspects, de opportunisten en speculanten, als aasgieren op afduiken, vloeit als vanzelf weg via financiële en economische carrousels en geopolitieke combines…

Ondermijning

In zijn boek Kobalt blues maakt Doorbraak medewerker Eric Bruyland een messcherpe analyse van de economische en politieke ondermijning van Congo, waarin – als in een spiegel – altijd weer de rol en verantwoordelijkheid van de voormalige Belgische kolonisator opdoemt.

Congo is een illustratie van het excellente boek Waarom sommige landen rijk zijn en andere arm  van Acemoglu en Robinson. Dat boek wijst met name op de essentiële rol van ‘uitbuitende instellingen’ als hindernis om een land op te bouwen. Bruyland gebruikt deze analyse optimaal.

Doodgraver van het eigen neoliberale systeem
Erik Bruyland: ‘Na hun mine jacking keilden de avonturiers en economische huurlingen nagenoeg al hun mijnconcessies in de netten van de Gertler-ENRC-Glencore-combinatie — stuk voor stuk bedrijven genoemd in corruptiezaken — en/of dochterondernemingen van de Chinese Sasac, de strategische speerbedrijven van de Chinese overheid. Zo riskeert het Westen uiteindelijk de doodgraver te zijn van zijn eigen neoliberale systeem, ironisch genoeg omdat China wel eens de grote winnaar zou kunnen zijn van datzelfde systeem.’

Kobalt blues steunt onder meer op de gesprekken en documenten over de mislukking van de Generale in Congo na 1960, van de aasgieren die de Union Minière en Gécamines plunderden, van de gele invasie — de Chinezen zijn de nieuwe kolonisten, — die de affairisten bij Kabila senior/junior schaakmat zette.

Een staaltje onderzoeksjournalistiek
Met Kobalt blues – De ondermijning van Congo 1960-2020,  schreef Erik Bruyland een ‘hoognodig boek waarvoor hij de titel doctor in de Afrikanistiek verdient’, zoals onze recensent Frans Crols elders op Doorbraak schrijft. ‘Naast zijn herinneringen als Africain blanc, dat de tekst menselijke ruggengraat geeft, las, interviewde, reisde, zuiverde, versterkte de auteur jarenlang zijn visie. Bruyland diende processen en aanklachten af te weren van profiteurs die hem het zwijgen wilde opleggen. Wie ook maar een sikkepit geeft om Centraal-Afrika kan niet zonder deze nieuweling‘, aldus Frans Crols.

Een boek dat je moet lezen! We zetten in onze online boekhandel heel graag Kobalt blues zeven dagen lang in de kijker als ons Boek van de Week: de verzendkosten zijn voor onze rekening.

Bestel hier uw exemplaar met gratis verzending

 

Doorbraak redactie