Daarom, Zwarte Piet!

Hij komt, hij komt, die goeie ouwe sint. En: makkers staakt uw wild geraas!
Wie is Sinterklaas echt? En neen, Zwarte Piet is geen onderdanige slaaf. Maar: wat is dat wild geraas precies?

De goedheiligman

Sinterklaas is op 6 december een echt kinderfeest. Al krijgen ze met Kerstmis en Nieuwjaar ook geschenken, het is de magie van het sinterklaasfeest die de hartjes van de kinderen sneller doet slaan.
Het zijn die grote, statige persoonlijkheid met zijn lange witte baard en rode mijter en die zwarte figuur die enerzijds angst inboezemen, maar tegelijkertijd grote kindervrienden zijn. Het opvoedende aspect, dat steeds meer verloren gaat, is wat het allemaal magisch maakt.

Priester-auteur Wim Vangheluwe schreef een  mooi gedocumenteerd boek over de traditie van de kindervriend Sinterklaas en Zwarte Piet: De Sint en zijn knecht, wie zijn ze echt?  Hij legt de oorsprong uit via diverse legendes die duizend jaar en meer teruggaan. Nicolaas is een van de belangrijkste heiligen in de orthodoxie. Hij is bijvoorbeeld een van de beschermheiligen van Rusland. Een oude orthodoxe hymne bezingt Nicolaas als ‘een eindeloze fontein van goddelijke gaven’, schrijft Vangheluwe.
De figuur van de heilige Nicolaas van Myra is wijdverspreid en de tradities zijn nog steeds springlevend, ook al zijn ze lokaal enorm geëvolueerd.

Zwart mag niet

Een boek over Sinterklaas is niet compleet zonder het proces te maken van de hele zwartepietendiscussie in een uitgebreid hoofdstuk. ‘Nergens in de geschiedenis van Zwarte Piet is er ook maar één verwijzing te vinden dat het om mensen met een andere huidskleur, laat staan slaven, zou gaan’, aldus de auteur. Hij schetst het ontstaan van de hele belabberde zwartepietendiscussie en hoe die — ook dankzij de VN — verder onder het cultuurmarxisme is gedegenereerd. Het blijft vreemd, schrijft Vangheluwe dat wat altijd een onschuldig kinderfeest is geweest, een traditie van zoveel generaties, plots als racistisch, discriminerend en kwetsend wordt omschreven.

In Vlaanderen werd het zogenaamde ‘Pietenpact’ na massaal protest afgevoerd, maar in de praktijk is Zwarte Piet wel degelijk verdwenen uit het straatbeeld. Handelaars zagen zich genoodzaakt afbeeldingen van Zwarte Pieten te verwijderen — uit angst om in de vergeetputten van Facebook te belanden.
Wie belang hecht aan de traditie zoals men die zelf heeft mogen ontvangen als kind, wordt plots als een ‘slecht mens’ neergezet.
Hoe komt dit toch? Wat zit erachter? Welke argumenten zijn er? En blijken die argumenten historisch en cultureel juist?

U leest het uitgebreid in dit verhelderend boek. En u leest er hoe het cultuurmarxisme haar slag thuis haalde. Heel de zwartepietendiscussie past uiteindelijk in een breder kader waarbij westerse tradities, gebruiken en zelfs onze geschiedenis en cultuur onder zware druk staan.

De Sint en zijn knecht: wie zijn ze echt? is verkrijgbaar in onze webwinkel.

Bestel hier uw exemplaar

 

Boekenteam